Poèmes bilingues français-viêtnamiens
Nụ cười
Thanh Loan
"Ai" tặng em nụ cười
Rồi bỏ em đi mất...
Giá nụ cười chẳng đắt
"Ai" sẵn sàng cho không ?
Suốt một chiều mông lung
Em đời gì ? Chẳng biết !
Cái nụ cười thân thiết
Vương vấn khắp góc nhà...
Em thơ thẩn vào ra
Nụ cười còn một nửa
Nếu ai không đến nữa
Nụ cười còn phần ba.
Nụ cười sẽ tan ra
Sau mỗi lần thất hứa
Ai chẳng còn nhớ nữa
Em giờ thành... chấm xa.
Traduction par Dông Phong :
Un sourire
« On » m’a offert un sourire
Puis m’a abandonnée sans rien dire…
Le prix d’un sourire n’est nullement élevé,
Mais est-« on » prêt à me le gratuitement donner ?
Vague à l’âme en cet après-midi infernal,
Quelle est ma vie ? Je ne le sais point !
Dans la maison, ce sourire si amical
Flotte encore dans tous les coins…
Je vais et viens solitaire,
Le sourire est maintenant à moitié effacé,
Si « on » ne reprend pas le chemin contraire,
Il n’en restera pas plus d’un tiers.
Le sourire aura à jamais disparu
Après toutes ces promesses non tenues,
« On » m’a complètement oubliée
Et je suis devenue…un petit point éloigné.